td { font-family: Tahoma; font-size: 8pt; color: #000000; line-height: 200% } .frame { border: 1px solid #ECECEC; font-size:8pt; font-family:Tahoma } a{text-decoration:none; font-family: Tahoma; font-size: SCROLLBAR-FACE-COLOR: #DBDBDB; SCROLLBAR-HIGHLIGHT-COLOR: #DBDBDB; SCROLLBAR-SHADOW-COLOR: #DBDBDB; SCROLLBAR-3DLIGHT-COLOR: #FFFFFF; SCROLLBAR-ARROW-COLOR: #FFFFFF; SCROLLBAR-TRACFFFF; SCROLLBAR-DARKSHADOW-COLOR: #FFFFFF; font-size:8pt; font-family:Tahoma; margin-left:0cm; margin-right:0cm; margin-top:0in; margin-bottom:0px } A:link { FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #0000FF; FONT-FAMILY: Tahoma; TEXT-DECORATION: none } A:visited { FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #0000FF; FONT-FAMILY: Tahoma; TEXT-DECORATION: none } A:active { FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #808000; FONT-FAMILY: Tahoma; TEXT-DECORATION: none } A:hover { FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #808000; BORDER-BOTTOM: 0px dotted #000000; FONT-FAMILY: Tahoma; TEXT-DECORATION: none } body { font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 80%; font-weight: bold; background: #FFF; } h1 { font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size:16px; font-weight:bold; margin:0; padding:0; } hr { border:none; border-top:1px solid #CCCCCC; height:1px; margin-bottom:25px; } ul { list-style: none; margin: 0; padding: 0; } border: none; } #menu { width: 171px; } #menu li a { height: 20px; voice-family: "\"}\""; voice-family: inherit; text-decoration: none; } #menu li a:link, #menu li a:visited { display: block; background: url('http://www.noap.ir/blogskin/web-tools/news/menu.gif'); padding-left:10px; padding-right:0; padding-top:1px; padding-bottom:0 } #menu li a:hover { background: url('http://www.noap.ir/blogskin/web-tools/news/menu.gif') 0 -20px; padding-left:10px; padding-right:0; padding-top:1px; padding-bottom:0 }

| پست الکترونیک |

t: 2"> تکاب


...« ما می گوییم تا شرک و کفر هست مبارزه هست، و تا مبارزه هست ما هستیم» امام خمینی رضوان الله علیه

 
چهارشنبه بیستم بهمن 1389

تکاب آنلاین و دو نگاه به آنتکاب آنلاین: آنچه که از نظرتان خواهد گذشت حاصل دو مکاتبه است که با تکاب آنلاین صورت گرفته است  پرده اول را می توان جوابیه میرزا اصغر پتکچی قلمداد کرد که در صدد بر آمده است که پاسخی داده باشد بر مطلب اکوسیستم که از او ذکر خیری شده بود زنبور داری که سودای نمایندگی مجلس به سرش زد اما باوجود یکبار حضور در نماز جمعه و راهپیمایی و تهیه عکس و فیلم از حضور پر صلابتش  موفق به اخذ صلاحیت برای  نجات شهر!نشدو پرده دوم توصیه ای است که دبیر محترم بازنشسته آموزش و پرورش آقای محمد حسین قادری به تکاب آنلاین کرده است و ما نیز کوشش مان بر این است که این چنین باشد و در وصف شخصیت او همین بس که معلم مانده استو قاضی شما (مخاطبان) باشید که ما به قضاوت شما ایمان داریم   پرده اول: نامه ای به تکاب آنلاین کاری از میرزا اصغ):آها ي وزغي كه فرزند دو وزغ هستي هرچه ميخواهي نغ نغ كن چون نصف تو در لجن است ونصف تو در خشكي ،از تكنو ژ ي غربي استفاده مي كني خودت را روشنفكر نما قلمداد مي كني ، به همگان تعدي مي نمايي وهماورد مي طلبي و چون بز بچه ترسو در لانه ات خزيده اي وحتي كامنت مخاطبان را نشان نمي دهي و خودت را معرفي نمي كني ،نه تعهد رسانه اي سرت مي شود نه مدافع آزادي بيان وانديشه وابراز وجود ديگران هستي ، انديشه را با انديشه پاسخ ميدهند نه همچون زنان چادر به سر كه پشت پستو ها به همگان مي تازند. من كسي هستم كه به تحقير از من اسم برده يد و ادعايتان مبناي عقلانيت وحقيقت ندارد لذا حق خود ميدانم كه از طيق محاكمات قضايي موضوع را پيگيري وعليه تان اعلام جرم نمايم.اقاي هاپ هاپو ي چيز فهم ،برو يك ذره دانش سياسي بخوان تا فهمت از اصطلا حات سياسي بالا رود و از كلمات به نحو بهتري استفاده كني ، كدام مكتب قرن نوزدهمي جمع گرايي و فردگرايي وساير اصطلا حات قلنبه وسلنبه را مثل تو تعريف كرده كه توي همه چيز فهم مردم را به نفهمي مي زني ، بلا خره نگفتي از نظر مستطاب عاليه ،چه كساني شايستگي ابراز وجود دارند واساساٌ معيار آن يار پرده نشين پرده در چيست ؟سوپر انقلابي بعداٌ انقلابي شده و جوجه فوكلي تماميت خواه آن زماني كه فرزندان اين مردم در ميدان جهاد با اجانب تكه پاره مي شدند تو اصلا نطفه ات بسته شده بود چينه دانت را بيرون بريز تا بدانيم چند مرده حلا جي ؟اين فضا را نظام برهمگان فراهم ساخته تا هركسي فراخور توانش به اين مردم خدمت كند . واگر در خود تواني ديد براي خدمتگزاري، خودش را معرفي نمايد تو چكاره نظام ومردم هستي هيچ كسي را قبول نداري ، وهمه را تحقيرمي كني مهدي اخلا قي از اين منظر كه در جوار پدري رشد يافته كه حرمت انسانها را نگه ميدارد از تو بهتر است از اين جهت كه قد وقواره خود را مي شناسد وفراخور شعور وفهمش دنيا را مي بيند واظهار نظر مي كند ولي توي الف بچه تازه به دوران رسيده نه به مسائل ديروز تكاب اشراف داري ونه تكاب امروز را مي شناسي ودر بيان انديشه ونظر برخلا ف تعهد رسانه اي ، خارج از قاعده بازي مي كني وگستاخانه وبي ادبانه به همه ميتازي ،تو از اين آدمها كه اسم بردي چه براي پست هاي انتصابي ويا انتخابي چه شنا ختي داري ، اينقدر هالو هستي آن مزور نهرواني و رياكار تمام عيار شهرمان را چهره موجه ميداني وغافل از اين كه از قبل تزوير او چه آينده شومي درانتظار نسل جوان است.ولي آدمهاي گمنا مي كه تمام عمرشان مديريتي تجربه نكرده و همسايه ديوار به ديوار فقر اين مردم بوده اند وبا تكاب وتكابي درد مشترك تا ريخي داشته ودر فرايند اين سالها فقط خون دل خورده اند باتمام گستا خي دهن كجي مي كني و هيچ دليل عقلا ني براي گفته ات نداري . پرده دوم: در گوشی با تکاب آنلاین کاری از محمد حسین قادری: سلام ،خسته نباشید؛ به وجودتان می نازم ، چند توصیه ی دوستانه دارم:1- فریاد قلم همیشگی و پایدار است اگر خود نویسنده هم ساکت شود فریاد قلمش تاابدیّت در گوشها خواهد پیچید، پس سعی کنید آنچنان بنویسید که فردایی دیگر از فریاد قلمتان سرگیجه نگیرید وسر در گریبان شرم وحیا پنهان نکنید، در میان اعمال ، نوشته هاست که نه می شود بهایشان را جبران کرد ونه می شود خطایشان را از صفحه ی اذهان پاک نمود.( پناه برخدااز خبط وخطای قلم)2-انسان ها (!) برحسب ذات پاکشان وقتی به مقامی منسوب می شوند هدفی جز خیر ورضای خداندارند،گاه چنان در ورطه ی عمل غرق مسائل بغرنج می شوند که تشخیص این که کدام راه به صواب است وکدام به خطا مشکل است وجامعه چنان آموخته که خطاها را واضح تر می بینددر میان اعمال صواب،عدالت حکم می کند که نویسنده برحسب تعهّد و وجدان نقد کند.(نقدمنصفانه)3- که اگر چنین نباشد هیج بنی مخلوقی از ترس ریختن آبرو وبی حیثیّت شدن جرأت انجام کاری را پیدانمی کند و نخبگان گوشه ی عزلت می گیرند و بیعاری پیشه می کنند، می مانیم من وشما وسر بی کلاه! و آنگاه باید رفتگرهایمان نیز از شاهیندژ و میاندوآب و ارومیه بیایند و...4- ما که بیرون از گود نشسته و به داخل گودی ها فوت وفن فتیله پیچش کن و لنگش بزن یاد می دهیم ، حتّی یک بارهم شده لخت شویم وداخل گود هنرهایمان را به رخ حریفان بکشیم ؟ همانانی که سوخته و از دور خارج شده و بازی را باخته ذکر کرده اید ،مگر همان هایی نیستند که به زور لختشان کردیم و به گودشان فرستادیم؟5- آیاگناه من وتو نیست که پس ازفرستادنشان به گود سیاست ،کار را تمام شده انگاشتیم ومنتظر لغزیدنشان نشستیم؟ وگاهگداری نیز پوست خربزه زیر پایشان گذاشتیم؟6- هر اثر ونوشته ای  زمانی مقبول می افتد که از دل برآمده باشد و الحق نوشته هایتان چنین است ونشان از آتش درونتان دارد (امّا)، و این بنده را یاد زمانی انداخت که در همین شهر تکاب ورق های آهن و تیرهای آهن را می دزدیدند و در جواب اعتراضات و شکایتها می گفتند ؛ آهن و ورق ها را در بین راه باد برده است ...!7-بهره ی آخر این که از تشتّت و اختلاف بپرهیزید ، یک جهت و یکرنگ نباشید ولی در جهات گوناگون و رنگ هایی مختلف جامعه ای بسازید که هر بیننده را محو جمال وزیباییش کند، می شود همین به زعم شما مردان کوچک را در کنار بزرگ مردان متّحد کرد وشهری ساخت که فرماندارش ،امثال دولتی باشد ومعاونش امثال فرجی و بخشدارش امثال قادری و شورایش ،امثال ... و شهروند محترمش اخلاقی و من وشما و...وآنگاه نه تنها شهر از آفت بی توجّهی نجات پیدا می کند بلکه بهشتی می شود که آرمان همه است ...والسّلام


یکشنبه هجدهم تیر 1391 | ="text/javascript">GetBC(39);

ط ع


دوشنبه هفتم فروردین 1391 | ="text/javascript">GetBC(37);

 تحلیل سال:وقتی اکو سیستم سیاسی تکاب به هم می ریزد!تکاب آنلاین: از آنجا که شک ندارم اغلب  افرادی که اسم شان را می برم مفهوم اکو سیستم را نمی دانند ترکیب« اکو سیستم سیاسی» را مختصرا توضیح میدهم و باز شک ندارم که متوجه نخواهند شد.منظور از اکوسیستم سیاسی در واقع چرخه معمول و رایج انتقال و گردش قدرت است که همچون دیگر چرخه های موثر جوامع انسانی باید بصورت صحیح ودرست شکل گیرد تا در زندگی اجتماعی بشر پیچیده امروز ایرادی وارد نگردد و به تبع آن اخلالی در زیست اجتماعی پیش نیاید(عمرا اگر متوجه شده باشند)گردش قدرت اگر دچار اخلال شود قطع و یقین تبعات جبران ناپذیری را فراهم خواهد آورد که غیر قابل پیش بینی و کنترل خواهد بود به این معنی که اگر افراد در جامعه نتوانند و نخواهند در جای خود بصورت صحبح قرار گیرند  همچون مهره های  صفحه شطرنجی خواهند بود که با پس وپیش قرار گرفتن بازی قدرت را از مسیر معقول و درست خارج ساخته و چرخه نقش ها و تکالیف را با دگرگونی سنگینی مواجه خواهند ساخت. و آثار آن نه تنها در سطوح بالای تصمیم گیری و اجرایی بلکه درپایین ترین سطح جامعه نیز مشهود خواهد بود و این ناهماهنگی همچنان که در بالا دست بدین صورت که افراد کوچک در کالبد بزرگان ظاهر شده و اشتهای نفسانی دیگر اجزا را برای پیشرفت بازتر خواهد کرد در پایین دست نیز در شکلی کوچکتر اتفاق خواهد افتاد که در ادامه بصورت عینی تر و ملموس تر بیان میشود.شاید وقایع چند سال اخیر در تکاب یکی از نمونه های نادر و کم یاب برای مبحث چرخش اجزای قدرت است منظور؛ ظهور قارچ وار چهره های کوچک در پس نقاب  بزرگان است که واقعا برای آینده مدیریتی شهر همچون سم کشنده است .بارزترین عرصه این سونامی کمدی٬  حضور افراد فسقلی در لیست کاندیداهای شورای شهرمی باشد طوری که انگار شورای شهر که دارای شان ومنزلت والای نمایندگی  مردم در عرصه عمران  وآبادانی است موضوع کم اهمیتی می باشد که هر مادر مرده ای به خود جرات و اجازه میدهد تا خود را لایق نمایندگی مردم برای ساختن شهر بداند. البته تمام اقشار و صنوف محترم می باشند اما این بدان معنی نیست بقال و قصاب و کارمند رده چندم و... می توانند شهر را بسازند بلکه باید افراد با شناخت صحیح جایگاه خود به تخصص ها احترام بگذارند تا چرخه حرمت ها نیز شکل گیرد و جامعه اخلاق مدار در پی آن پدید آید.البته وقتی  مدیران استانی که خود افراد کوچکی هستند فرمانداری در اندازه های مدیر یک مدرسه ابتدایی را در صندلی فرماندار شهر می نشانند تا شهر عقب نگهداشته شده ای اما به غایت دارای تمدن وبزرگ چون تکاب را اداره کند. از دیگر شخصیت های شخیص انتظاری جز این نمی رود و قطعا باید چماق بدستی چون اسی ع به مدد شاخصه قالتاقی برای پست شهرداری استعلام شود واز رسیدن به این منصب بخاطر سطح تحصیلات اکابری  محروم گردد.و وقتی سلطانکه تا دیروز ریش داشت٬ همپای هم صنفانش پای ثابت ستاد سبزها میشود و با حرص و ولع از ارومیه پا برهنه به عشق هایلوکس بخشداری تخت سلیمان سر از پا نمی شناسد باید به علی ی اداره غله، حق داد که گندم را  از توبره سلیمی بخورد و جو را از آخور حبی و یک شبه از یک سوپر اصلاح طلب به یک سوپر اصول گرا تبدیل شود و این حماسه را فقط یک قدرت طلب بز دل چون او و همفکران رانت خوارش! می توانند بسرایند.وقتی ابراهیمی از  که در عمر مبارکش نماز جمعه نرفته بود به یکباره وقتی داعی در مهاباد تشریف ندارد با تسبیح در صف اول نماز جمعه می نشیند  تا فراموش کند که از معدود کری خوانان جلبکین انتخابات ریاست جمهوری در فرمانداری بود و خود ادعا می کند که حتی یک بار هم در راهپیمایی شرکت نکرده چون مرگ برآمریکا را شعار خفت باری می داند و... صدها غلط اضافی دیگر، بر صندلی معاونت فرماندار اصولگرا! تکیه میزند و با نطق های آتشین در جلسات اداری حاضرین را روده بر می کند و تا خیس کردن پیش می برد باید به آقای بارات ( اکبر ف) جوانک دماغو!  که انصافا سیمای بزرگان! را دارد حق بدهیم که با پرچم جمهوری اسلامی عکس دیپلماتیک انداخته و تز نجات برای شهر طرح کند و از آن سو عروسک خیمه شب بازی نا رحیم! سکولار شود وزبان تکاب را کرمانجی بخواند و تکاب را خاک کردستان و شعار گروهک تروریستی پژاک  را گاه در سایت شورا وگاه در فراموشخانه زمزمه کند.وقتی داداش! با مدرک لیسانس آموزش ابتدایی بدون حتی یک روز سابقه مدیریت ولو در یک روستای دو کلاسه، به مدد چماق برادرش از حبی خدا بیامرز! حکم ریاستش را می گیرد تا تو دهنی باشد به مدیران با سابقه آموزش و پرورش که پارتی ندارند و لابی بلد نیستند به م-ع عبادی که با رادیو بیگانه بر علیه نظام مصاحبه می کند حق بدهیم که بسیجی شده و در صف اول شیفتگان مرحوم حبی بنشیند و از بسیجی ها بسیجی تر شود .وقتی مس برلوسکونی به دخترکان مظلوم دانشگاه  پیشنهاد شیطانی می دهد و می شود یار پیامکی شان و شبانه از ستاد حبی بعد از معلوم شدن سقوط دیکتاتوربه ستاد عیسی زاده پناهنده میشود و زنده باد سردار سر می دهد می شود به اکبر قاسمیان حق بدهیم که لباس مظلوم و عزیز روحانیت را لباس کار وقت اداری بداند و برای چند روز صندلی تبلیغات اسلامی عکس کاندیدا به دیوار بکوبد٬  پادویی کند و سرش را زیادی شلوغ کند!وقتی میکائیلی یک روز با مهر و یک روز بی مهر نماز می خواند و به عنوان نماینده شبه نظامیان تروریست دموکرات! از بسیجیان در سی ویک شهریور سان می بیند و چپ و راست دستورات نا رحیم را بله قربان می گوید. به نی که در این وانفسای بیکاری دم به دم همپای چهره اش شغل عوض می کند حق بدهیم دم به دم بگوید که من علوم سیاسی خوانده ام و تنها فرد شایسته فرمانداری این شهر منم. وقتی  اکبر شی  کارمند رده چندم دانشگاه آزاد زنجان به ریش بزرگان تکاب می خندد و فکر می کند که در تکاب قحط الرجال است و میشود منجی تکاب و همچون zoro به کمک شهر تکاب می آید غافل از آنکه میگ میگ هم نیست و خود را سیاستمدار، جامعه شناس ، روزنامه نگار و چند لقب گنده دیگر می داند به اصغر م حق بدهیم که بگوید چون رشته من علوم سیاسی است پس من باید نماینده نیم میلیون نفر شوم و کسی نباشد بپرسد که آخر پدر آمرزیده هر گردی که گردو نیست و تو که حتی برای همسایگانت غریبه ای و اوج فعالیت سیاسیت وابستگی فامیلی با آن  است چه میدانی درد این مردم چیست تو با خودت هم مشکل داری حالا می خواهی حلال مشکلات شوی . وقتی مجید رنگارنگ که کلکسیونی از لطایف و هنرهاست  تحلیلگر سیاسی میشود و جار می زند که حتی رئیس جمهور هم نمی تواند از فعالیت تبلیغی من برای اسلام در تبلیغات اسلامی و در نقش رئیس جلوگیری کرده و مرا برکنار کند بی شک باید رحمان  فکر کند که بیست و پنج هزار رای دارد و این استارت خوبیست برای دور نه ادوار بعد، وفکر کند حالا که به من حتی یک مدیریت ساده آموزش و پرورش را نمی دهند بهتر است با کاندیداتوری مجلس هم مثل مدنی و شیوخی بگویم من فوق لیسانسم وهم کلاس نمایندگی مجلس را کاهش دهم و دورباش! را به باد فراموشی بسپارم . نه خیر آقای رای تو هزارو خورده ای دور قبل است واین اضافات رای به نام تکاب بود حتی اگر به مثابه گربه در برابر شیر باشد!وی که در زمان رفتن دولتی از فرط چاپلوسی گریه می کرد و داعی را فرد گمنام کوچکی می دانست که انگشت کوچیکه دولتی هم نمی شود و حتی این افاضه را در زمان نصب ابراهیمی نیز در جمع دوستانه تکرار می کرد خاتمی را پیامبر می خواند و احمدی نژاد را معجزه، به یکباره هیزی اش گل می کند و میشود چشمان بیدار داعی. ور بازی کند و بشود عامل وحدت.خلاصه چرخه گردش مهره های سیاسی بد جوری بهم ریخته و همین روزهاست که بیچاره مهدی اخلاقی عزیز آن جوان پاک و ساده و دوست داشتنی فکر کند که بعد از بان کی مون دبیر کل سازمان ملل خواهد شد.مهدیی عزیز فقط از تو بخاطر اینکه جایگاهت را می شناسی ومعصومیت از نگاهت می بارد پوزش و حلالیت می خواهم که نامت را در کنار این کوتوله ها آوردم. بعدا نوشت۱: از مخاطبان فهیم بخاطر طرح برخی اسامی بسیار کوچک و پایین آوردن کلاس کار تکاب آنلاین پوزش می 


دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390 | ="text/javascript">GetBC(35);

 بخاطر چند روز صندلی و یک مشت اسکناسقبلا" نوشت: از خوانندگان فهیم و فرهیخته بخاطر تعابیر بکار رفته پوزش می طلبیم اما چه کنیم تعبیر دیگری نیافتیم برای توصیف ... هاروسپی کسی است که  خودش را در معرض ارضا  بيش از يک نفر قرار مي دهد و از اين راه پول , کالا يا موقعيتی بدست می آورد و خودش هيچ احساس خوشايندی ندارد .در فرایند زندگی انسانها چند گونه اند 1.    جمع گرا : آنها که خود را فدای جمع می کنند که اگر من فدا می شوم دیگرانی هستند که زندگی کنند  ورد زبانشان و رفتارشان این است که جمع بماند گر چه من نباشم مصداق بارزشان شهدا هستند2.    فرد گرا: آنها که جمع را فدا می کنند تا خود بمانند ورد زبانشان این کلام که گور بابای ملت و اینجا شهر. خودمو عشق است و برای رسیدن به تکه استخوانی تن به هر رذالتی می دهنداز نوع اول در شهر ما کم نیستند گر چه به چشم نیایند چون کارشان خدایی است پس نیازی به عرض اندام نیست  در وصف شان حافظ زیبا سخن گفته است و نیازی هم نیست که من کمترین از آنها بگویم اما امان از این گروه دوم که هر چه بر سر تکاب و تکابی می آید یک سرش وصل است به اینها  و البته خود اینها هم تقسیم می شوند به چند گروه: روسپی های سیاسی چند پر: درست مثل روسپی ها خودشان را در معرض و اختیار  چند نفر قرار می دهند و از این راه موقعیتی یا تکه استخوان پست و مقامی بدست بیاورند برای آن هم چه دمی که تکان نمی دهند با چند کاندیدا می پرند ساعتی با حبی، ساعتی با بیگی، ساعتی با میرزایی، می گذرانند فقط یک تفاوت دارند با روسپی ها این روسپی های سیاسی که آنها هیچ احساس خوشایندی ندارند و به اجبار تن می دهند اما اینها هم احساس خوشایندی دارند هم با اختیار تمام تن به این حقارت می دهند و خود فروشی می کنند روسپی های تک پر: مثل همانها هستند خود فروشی می کنند اما فقط به یک نفر اصطلاحا تک پرند همه ویژگی های بالا را دارند الا همین که با یکی هستند  این روسپی ها موقعیت شناسی را در اعلی حد خود بلدند حتی بلدند از کرنر گل به خودی بزنند لیونل مسی پیش اینها باید لنگ بیندازد در موقعیت شناسی. به هر بهانه ای باید خود را مطرح کنند گاه مجری ترحیم می شوند گاه عروسی. اینها اگر ببینند باید به تکابی بودنشان افتخار کنند تکابی می شوند می چسبند به اعماق تاریخ و نام شیز را بر می گزینند برای انجمن شان تا شعر بخوانند و خودی نشان دهند خلاصه یا از این ور بام می افتند یا از آن ور طایفه افراط و تفریط اند و عاشقان میکروفون، می میرند تا نشان دهند خودشان را  خدای  تملق اند و کاسه لیسی و صد البته دشمن هر چه شایسته،  اینها  قبل از هر انتخاباتی پیش بینی می کنند که چه کسی رای می آورد می روند دور و بر آن و مهم نیست که شایسته باشد یا نه  مهم من هستم که باید پستی داشته باشم یا اینکه حفظ کنم آنچه که دارم. در شرایطی که کاندیداهای شهر ما هیچگاه از شهر های دیگر رای نمی آورند و حتی جایی نیز به همشهری های ما در آنجاها به اجاره نمی دهند تا ستاد تشکیل دهند اما غریبه گان در شهر ما می تازند و چه جولان ها که نمی دهند و جالب اینکه ما خانه و اندرونی خود را در اختیار آنها و ستادشان قرار می دهیم شاید تکه استخوان مسئولیتی به ما هبه کنند و بگذریم به چند نمونه از ... ها که ذکرشان در مطلع این وجیزه آمد توجه فرمایید گر چه کم نیستند اینها بزرگان طایفه روسپیگری سیاسی هستند:1.    آقای . ع : بزرگ ستاد آقای مح در تکاب که قبیله ای از ایشان حمایت می کنند و هر دوره در منازل اهالی قبیله تشکیل جلسه می دهند و کافی است از قبیله و دوستان کسی نامه یا پست و میزی بخواهد با تک زنگی می شود آنچه که می خواهد بشود. فکر می کنم آقای محبی نیا فقط در تکاب ایشان را بشناسند و برای آقای عین همین بس که چون گیاه عشقه می پیچد به دور معشوق اش و همین بس که بیرون بگوید الان با دکتر صحبت می کردم یا دیشب شام خونه ما بودند حضرتشان. برای او و هم پیاله هایش تکابی و تکاب سیری چند است؟ برای شناسایی بیشتر این دوستان می توانید به سایت آقای محبی نیا بروید و تصاویر دیدار صمیمانه وی با مردم گوی آغاج را ببینید که چه زیبا و با چه مشقتی طی می کنند این مسیر را از تکاب و به دیدار نیایشان می شتابند زیارت قبول...2.    آقای ع. م : در وادی شعر و شاعری است اما اخیرا شعر هایش را تقدیم می کند به آقای میرزایی آقای میم چند سالی است در حسرت یک پست و میز کوچک می سوزد و کت و شلوارش را پوشیده است و اما هیچ گاه در قواره رئیس حتی کوچک ظاهر نشده است حالا که دیده است از مجری گری و شعر و میکروفون آبی برایش گرم نمی شود خود دست به کار شده است و شده است رئیس ستاد آقای میرزایی و هر شب در منزلش باز میکروفون به دست نامه فدایت شوم می خواند و عاشقانه هایی  برای آقای میرزایی تا بعد از پیروزی وی در انتخابات به میز ریاست تکیه زند و روایت کند این دوران پر مشقتی را که:  بله اینگونه بود ما هم بالاخره رئیس شدیم برای او هم شهر و تکاب و تکابی سیری چند؟ ما برای میز و ریاست آمدیم حالا که تکابی نمی دهد زنده باد دیگران3.    آقای ا و پ: صاحب و مدیر و مدبر تالار صدف که چون دری است در درون صدف که تا به حال کسی او را نمی شناخت اما حالا با جناب بیگی می پرد و هر شب و روز در رستوران صدف خیل مهمانان جنابش را برای شام پذیرایی می کند و بعد از شام کالای فرهنگی یعنی کتاب بس سترگ جناب دکتر! بیگی را تقدیم مهمانانی می کند که نمی دانند کتاب خوردنی است یا پوشیدنی از همه بیشتر این بیگی است که دست به تحقیر و استحمار شهر ما زده است با این خیل شام و نهار و... اما آقای .. نه پست می خواهد و نه ریاست برای خودش فقط و فقط یک مشت اسکناس و چند پست و ریاست برای بچه ها و هم قبیله ها و هر چه کرمشان می رسد. و آقاي پ كه پارانوياي محبوبيت دارد و هر دوره كانديدا مي شود و اين بار آراي بي شمار خود را در اختيار جناب بيگي قرار داده است و خود پادوي وي و داعي او براي دعوت به شام اين فقره نياز به توضيح اضافي ندارد خود گوياست كافي است به چهره اش نگاه كنيد.اینها که نعتشان در این وجیزه رفت اندکی هستند از خیل کاسه لیسان و عاشقان پست و مقام و فروشندگان شهر و الحق تاجرند اما کمی فکر کردید در این فرایند تجارتتات چه چیز را می فروشید خسران برای شما ابدی است شهر ما هیچگاه شما را نخواهد بخشید که فروختید همه چیزتان را و در عوض چه بدست آوردید علم هاتان نگون گردد . آقایان کمی هم بالا خدا را را هم تماشا کنید. بگذریم این قصه سر دراز دارد.همشهری های شما را به شهرشان كه هيچ به ابتداي حوزه استحفاظي راه و ترابري شان نيز راه نمی دهند و شما تا اندرونی تان نیز می کشید. شهرتان را نیز دریابید. حق ماست در انتخابات شرکت کنیم و شرکت هم می کنیم و غلط کردید که ما شرکت نکنیم وکس رای نمی دهیم . ما باز هم حضوری پر شور خواهیم داشت و به انقلاب کبیر اسلامی مان رای خواهیم داد... همين


جمعه چهاردهم بهمن 1390 | ="text/javascript">GetBC(34);

آقایان کوچک شهر من بزرگ است!  قسمت دوم - داعی همچنان می تازد... (چون  کودکی  در حیاط خلوت مدرسه دور از هیاهو میدود بی هدف در انتظار زنگ آخر )عجز و ناتوانی داعی در اداره امور سرانجام مسئولان استانی را وادار به عکس العمل می کند داعی چندین بار فراخوانده و مواخذه میشود و صریحاهشدار آمادگی برای خداحافظی از تکاب را دریافت میکند و علنا وعملا مسئله جایگزین وی پیش کشیده میشود.    تلاش مدیران استانی برای یافتن جایگزینی دلخواه! برای داعی بی نتیجه می ماند و سرانجام مسئله انتخابات مجلس شورای اسلامی اسفند ماه و برآورد هزینه تغیر مدیریت در این وضعیت تیم استاندار را که معرفان و حامیان داعی بوده وهستند را وادار به ادامه روند خفت بار فعلی می کند و تکاب بار دیگر قربانی بهانه های سریالی میشود داعی که طبق اطلاعات موثق در پشت پرده، برکنار شده بود ابقا میشود ومامور تشکیل کابینه ولو بصورت صوری و نمایشی میشود. با علم به این مساله که او توان جذب افرادی در قواره معاون وبخشداران بخش های  بحران زده را ندارد احتمال ادامه فعالیت داعی با کاسه لیسان و افراد کوچک قوت می گیرد وبا مطرح شدن اسامی کوچک این احتمالات به یقین بدل میشود و صالح سلطانی با حرکتی غلط و خود خواهانه حرکت شکل گرفته در پی سه استعفای همشهریان و همفکران خود را که همچون پوست اندازی و تحول برای شهروندان تکابی بود را بی اثر می کند وبا اطلاع کامل از ادله همشهریان مستعفی خود تن به خفت کار با داعی می دهد وبخشداری تخت سلیمان را تصاحب می کند! قدر مسلم اینکه او قبل از ورود به بخشداری برای همیشه میسوزد و اوت میشود.سیر مرحله حساس،ارزشمند و بی سابقه گذار تاریخی که برای شهر و شهروند تکابی در این برهه واجب تر از نان شب بود متوقف میشود بدین معنی که تکاب با استعفای معاون و بخشداران در یک بازه زمانی کوتاه در مقابل منتصب مسئولین استانی مستعدد یک انقلاب فکری عظیم و رسیدن به بلوغ سیاسی و اجتماعی ارزشمند بود که میتوانست آینده را بدون اغراق دچار یک دگرگونی عظیم وبی سابقه کند که منشاء تحولات بعدی و برگشتن تکاب به روی ریل های توسعه باشد که اینبار نیز نعش بی رمق شهر در زیر چکمه های کثیف و قدرت طلب مردان کوچک شهر له میشود تا حضرات ازفرصت شلوغی شهر کام ننگین و شیطانی خود را بجویند.بله در حالی که شهروندان تکابی با پوست و استخوان فارغ از فکر وعقیده و باورهای شاید ناهمگون شان نگاه تحقیر آمیز و تاریخی مرکزنشینان را درک می کردند و در حال تحول عظیم فکری بودند تا به مدد آن به وحدت فکری و نگرشی برسند که آینده مدیریتی شهر را تضمین کند غضنفرها از راه رسیدند و چون کفتارهایی به صندلی های شکسته داعی که شکار دور اندیشی مستعفیان (به هر بهانه ای) بود هجوم بردند.کفتارهایی که حتی در خواب نیز فکر به چنگ آوردن این پست های حالا دیگر خوار و خفیف شده را نمی کردند داعی را چون بالنی باد می کنند و از آن سواری میگیرند تا هم داعی غرور وهیبت دروغین و از دست رفته را نزد فامیل و ایل وتبارش که این صندلی را به او هبه کرده اند باز جوید وهم اینان در شهر شلوغ جولان دهند، البته این خان های !خام شده ی! خائن! بدانند که پا روی غرور و شخصیت تاریخی تکاب و تکابی گذاشتند ومنتظر پاسخ بی بدیل و قطعی سنت الهی باشند آنانکه اطراف داعی را شلوغ کرده اند و حلقه ای را تشکیل داده اند که شرط ورود به آن لعن و نفرین به دولتی فرماندار بومی سابق است ترکیبی از کاسه لیسان که در میانشان از بی بصیرت انتخابات و برهه های حساس گرفته تا فاسق و ضد ولایت فقیه و جالب اینکه به این صفات و خصوصیات شهره اند و بیعت کرده اند با داعی به قیمت برائت از دولتی.   تکاب مهد تمدن آذربایجان با بیشترین وبهترین پتانسیل های توسعه که هرکدام از این منابع برای توسعه یک شهر کافیست با سوء مدیریت حضرات کوچک همچنان از فقر مفرط رنج میبرد و این خود گواه سوء مدیریت منتصبان استانیست، والبته به همراهی حضراتی که فرصت طلبانه مترصد گشودن عقده های خود هستند، عقده های بی کفایتی و بی لیاقتی خود، از جنس همان غضنفرهای رنگارنگ در انتخابات شورای شهر پنج سال پیش که با حضور در کاندیداتوری شورا جبهه کم تعداد و کوچک مقابل را به مدیریت شهردر شهرداری تحمیل نمود عقده های بزرگ افراد کوچک، شهر بزرگ را در چشمان مسئولین استانی کوچک کرده است تا کوچک ببینند و کوچک بگمارند و این گماشته های کوچک نیز قادر به کار با بزرگان نباشند و به تبع کوچکی خود ، کوچک بگمارند تا ما بزرگان ریشه در تاریخ کوچک بمانیم و کوچک شویم .واینها همه خود کرده است که تدبیری ندارد واز ماست که بر ماست .آقای داعی کوچکی خود و عظمت ما را و پیام شهر مظلوم ما را شنیده اید ومیدانید، خوب میدانید که برنده ی میدانی شده اید که گل هایش را غضنفرهایی چون تبرایمی وسماعبری و رای...از طرف ما تکابی ها به ما و به خودشان زده اند و بخاطر چند روز صندلی ریاست از شکل گیری جریان عدالت خواهی و حق خواهی که بی اغراق آخرین میخ بر تابوت تفکر غلط کوته فکری مسئولین استانی بود جلوگیری کردند.ما نیز فهمیدیم که شما را گله ای نیست که ما زخمی گل به خودی کاسه لیسان اطراف شماییم و این زخم چرکین می ماند اگر بگذارند و روزی کاخ اوهام کوچک های کوته بین را یکسان می کند با خاک. بعدا" نوشت: آقایان کوچک ورود شما را در ردای مسئول وبرای اولین بار درعمرتان به صف نمازجمعه خوش آمد می گوییم


سه شنبه یکم آذر 1390 | ="text/javascript">GetBC(33);